Opublikowano 1 komentarz

Taktyka – strefy boiska i ich znaczenie

W dynamicznie rozwijającej się piłce nożnej ważne są detale. Z pewnością każdy trener analizuje setki spotkań i tworzy własne mapy ruchów zawodników i zwraca uwagę na wszystkie szczegóły. Dziś chciałbym przedstawić Wam podstawowy podział boiska z krótkim opisem oznaczonych stref. Podział ten został stworzony na bazie doświadczeń i wielu zagranicznych wyjazdów m.in do Hiszpanii, Portugalii, Niemiec czy Czech.

Podział stref boiska

Na wstępie zaznaczę od razu, że jeśli weźmiemy pod uwagę mikrotaktykę to ten podział będzie jeszcze bardziej szczegółowy. Na rycinie powyżej widzimy PODSTAWOWY podział stref boiska wyróżniający korytarze wertykalne, horyzontalne oraz „strefę bezpośredniej finalizacji”. Żeby dokładniej zrozumieć sens wyżej przedstawionego podziału, zostanie on rozbity na czynniki pierwsze oraz opisany.

Korytarze wertykalne

Na powyższej rycinie mamy wertykalny podział boiska na 5 podstawowych korytarzy. Dwa boczne (side zone), centralny (centre) oraz dwa pół-centralne (half-space). Głównym założeniem tego podziału jest tworzenie jak największej liczby linii podania w poszczególnych korytarzach i przesuwanie przeciwnika. Jeśli np. lewy obrońca znajduje się w jednym korytarzu (bocznym), to skrzydłowy musi poszukać miejsca bardziej w środku (pół-centralnym), aby nigdy nie znajdowali się w tym samym sektorze. To co jest istotne to balansowanie na liniach poszczególnych korytarzy – przejścia muszą być płynne tz. jeśli widzimy, że boczny obrońca schodzi do środka ściągając za sobą przeciwnika, to przed tym ruchem ustawienie skrzydłowego musi być „na krawędzi” obu korytarzy, aby skrzydłowy mógł jak najszybciej rozszerzyć grę w boczny sektor. Dzięki tym ruchom i zrozumieniu przez zawodników jak ważna jest współpraca (komunikacja->taktyka), możemy sami przesuwać przeciwnika i być zawsze krok przed nim. Te same zasady obowiązują środkowych pomocników czy napastnika w fazie ataku i obrony, aby nie znajdowali się w tych samych liniach pionowych i poziomych, a ich rotacja powodowała wyciąganie przeciwników ze stref i dezorganizacje ich ustawienia.

Korytarze horyzontalne

Jeśli popatrzymy na podział horyzontalny, wyróżnimy 4 podstawowe strefy: I – rozpoczęcia gry od bramki (starting game zone), II – budowania akcji na swojej połowie (building game zone I), III – budowania akcji na połowie przeciwnika (building game zone II), IV – finalizacji akcji (finnishing game zone). Podział ten ma znaczenie pod kątem zadań graczy, priorytetów i podejmowanego ryzyka. Przykładowo różnica między strefą budowania akcji na swojej połowie i połowie przeciwnika (w zależności od modelu gry) będzie polegała na podejmowaniu działania w celu realizacji zadań taktycznych. W strefie budowania na swojej połowie działania muszą być bardziej odpowiedzialne i mające na celu jak najszybsze przetransportowanie piłki piętro wyżej. Strata w tej strefie może być bardzo niebezpieczna ze względu na zbyt dużą liczbę graczy powyżej linii piłki w fazie ofensywnej. W strefie budowania na połowie przeciwnika zawodnicy mogą dużo bardziej ryzykować, podejmować dużo więcej nieszablonowych działań w celu złamania linii obrony przeciwnika. Strata w tym sektorze również jest niebezpieczna (jak w każdym), jednak dystans pomiędzy miejscem, w którym została stracona piłka, a naszą bramką jest na tyle duży, że gracze poniżej linii piłki mogą ją skutecznie opóźniać, aby zawodnicy powyżej linii piłki mogli skutecznie wrócić i odbudować ustawienie w defensywie. Działania oraz intencje taktyczne w poszczególnych strefach będą głównie zależeć od modelu gry i celów na dany mecz.

Strefa bezpośredniej finalizacji

Ostatnim ważnym elementem jest „strefa bezpośredniej finalizacji”. Jaka jest różnica między strefą finalizacji, a strefą bezpośredniej finalizacji? W strefie finalizacji podejmujemy działania mające na celu stworzenie dogodnej sytuacji na zdobycie bramki (podanie prostopadłe, dośrodkowanie, podanie wsteczne, gra na ścianę itp). W momencie, kiedy zawodnik znajduje się w strefie bezpośredniej finalizacji, jego działanie musi być ukierunkowane na bezpośrednie zdobycie bramki (strzał). Strefa ta jest newralgiczna i pada z niej najwięcej bramek, dlatego drużyna musi podjąć jak najwięcej działań, aby to osiągnąć i pozwolić popełnić błąd przeciwnikowi.

Jak wspomniałem wcześniej, wyżej przedstawiony podział jest podstawowym. Jeśli wzięlibyśmy pod uwagę mikrotaktykę, to tych stref nam przybędzie. Przykładowo w bocznym sektorze boiska możemy wyróżnić 4 strefy dośrodkowań, które są zależne od miejsca, w którym aktualnie znajduje się zawodnik z piłką. W defensywie w zależności od tego gdzie aktualnie jest przeciwnik z piłką, zawodnicy muszą bronić poszczególnych stref.

Jeśli jesteś zainteresowany większą ilością wiedzy zapraszam Cię do obejrzenia wykładów online, które pod koniec sierpnia miały premierę w Polsce. Dyrektor techniczny MBP School of Coaches Eduard Fortet, trener przygotowania motorycznego Hernan Castex z Argentyny oraz ja przedstawiliśmy 3 istotne tematy, z którymi warto zapoznać się w przerwie świątecznej. Znajdziesz je tutaj -> http://mikolajraczynski.pl/produkt/pakiet-3-szkolen-online-z-zagranicznymi-prelegentami/

Do tego inne szkolenia i webinary prowadzone przeze mnie są dostępne w moim sklepie. Jeśli chcesz dowiedzieć się więcej o percepcji i jak ją kształtować, co to są metody kognitywne i jak trenować indywidualnie obejrzyj wszystkie szkolenia i e-booki w moim sklepie. Znajdziesz tam też darmowe pozycje, z którymi warto się zapoznać ->http://mikolajraczynski.pl/sklep/

1 komentarz do: “Taktyka – strefy boiska i ich znaczenie

  1. Jak dzielimy pole Gry?
    Horyzontalnie na strefy, a wertykalnie na pasy. W Polsce, w tym temacie, jest bałagan. Podobnie jest z presją i pressingiem.

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *