Opublikowano Dodaj komentarz

#Gibkość

Gibkość jest zdolnością motoryczną wywołującą w ostatnim czasie wiele kontrowersji w świecie footballu. Już samo uznanie gibkości jako zdolności motorycznej jest tematem sporów, jednak zważając na to, że jest ona traktowana jako możliwość organizmu do wykonywania ruchów z dużą amplitudą, która stanowi istotny element w procesie szkolenia sportowego, możemy ją zaliczyć do zdolności motorycznych.

Za definicję gibkości uznaje się, że jest to właściwość aparatu ruchu do wykonywania ruchów z dużą amplitudą. W sporcie bardzo często określana jest ona jako zdolność do wykonywania ruchów w stawie lub kombinacji stawów w optymalnym zakresie ruchów.

Gibkość jak i ruchomość stawów jest optymalnie doskonalona poprzez regularne ćwiczenia rozciągające, przy czym optymalna gibkość sprzyja poprawie efektywności ruchów, a także działa profilaktycznie. Efekty ćwiczeń rozciągających to m.in. zwiększenie zakresu ruchu, utrzymanie zakresu ruchu, doskonalenie postawy, zredukowanie bólów mięśniowych, zapobieganie urazom mięśniowo-szkieletowym, zapewnienie relaksacji oraz zmniejszenie napięcia nerwowo-mięśniowego.

Czynniki determinujące poziom gibkości:

Wewnętrzne Zewnętrzne
– stan wytrenowania

– stan zdrowia

– stan emocjonalny

– budowa ciała

– siła mięśni okalających dany staw

– długość, sztywność więzadeł okalających dany staw

– temperatura organizmu

– wiek

– płeć

– trening

– zadania motoryczne (rodzaj ruchu)

– opory i napędy środowiska

– temperatura otoczenia

– pora dnia

 

Metody kształtowania gibkości:

Statyczne – polegające na stopniowym zwiększaniu zakresu ruchu z nieruchomym wytrzymaniem pozycji końcowej przez kilkanaście do kilkudziesięciu sekund.

Dynamiczne – polegające na wykonywaniu szybkich, dynamicznych i kontrolowanych ruchów ze stopniowo narastającą amplitudą.

– PNF (proprioceptywnego torowania nerwowo-mięśniowego) – polegającą na łączeniu elementów statycznego rozciągania i izometrycznego napinania, zarówno mięśni rozciąganych oraz antagonistycznych.

Charakterystyka metod rozciągających:

Rodzaj metod Charakterystyka metod
– Statyczne – umiarkowana intensywność bodźca o długim czasie działania (10-60 sekund)

– mała liczba powtórzeń danego ćwiczenia (3-5)

– niska urazowość

– Dynamiczne – duża intensywność bodźca o krótkim czasie działania

– duża liczba powtórzeń danego ćwiczenia uzależniona od grupy mięśniowej (10-30)

– duża urazowość

– PNF – umiarkowana intensywność bodźca

– liczba powtórzeń danego ćwiczenia mała (3-4), faza skurczu izometrycznego 6-15 sekund

 

Czy zatem powinniśmy wykorzystywać ćwiczenia rozciągające podczas treningów? Niestety bardzo często spotykam się z opinią, że nie są one potrzebne i trenerzy oraz zawodnicy lekceważą ten element. Ponownie zaczynamy popadać ze skrajności w skrajność. Jeszcze do niedawna każdy wykorzystywał ćwiczenia rozciągające w swoich jednostkach. Aktualnie najczęściej wykorzystywane jest rozciąganie dynamiczne, bądź jest ono całkowicie pomijane. Dzięki ćwiczeniom rozciągającym nasze mięśnie stają się bardziej elastyczne, co pozwoli każdemu zawodnikowi łatwiej kontrolować piłkę, przyjąć piłkę z powietrza czy uderzyć w ekwilibrystyczny sposób. Czy Zlatan Ibrahimovic strzelałby niesamowite gole „skorpionem” lub wykonywał niewiarygodne przewrotki gdyby nie był tak sprawny i bardzo dobrze rozciągnięty? Z pewnością nie. Uważam, że trenerzy powinni stosować ćwiczenia rozciągające już w grupach młodzieżowych. Warto podkreślić, że okresy krytyczne dla rozwijania gibkości następują w wieku 6-9 oraz 11-14 lat dla chłopców, zaś dla dziewczyn 4-7 i 9-12 lat. Nie oznacza to, że w pozostałych okresach możemy zaniedbać ten element, wręcz przeciwnie. Powinniśmy go utrzymać na optymalnym poziomie i również doskonalić. Jedną z najczęstszych wymówek braku wykonywania ćwiczeń rozciągających jest deficyt czasu. Uważam, że przy odpowiedniej organizacji możemy pokazać zawodnikom przykładowy zestaw ćwiczeń, który mogą wykonywać we własnym zakresie po treningu. Jaki rodzaj rozciągania powinniśmy wykonywać i kiedy? O tym w następnym artykule.

Przykładowe ćwiczenia rozciągające:

streching

Bibliografia:

Bompa, T. (2013). Przygotowanie sprawnościowe w zespołowych grach sportowych. Katowice: Wydawnictwo Akademii Wychowania Fizycznego im. Jerzego Kukuczki.

Sozański, H. (1999). Podstawy teorii treningu sportowego. Warszawa: COS.

 

Opublikowano Dodaj komentarz

8 praktycznych wskazówek dla zawodników

Marzy Ci się kariera profesjonalnego piłkarza? Wiesz co powinieneś robić, aby zbliżyć się do tego celu? Czy zajęcia w klubie, które odbywają się 2,3 lub 4 razy w tygodniu są wystarczające, aby osiągnąć sukces? Przedstawiam wam kilka praktycznych wskazówek, które możecie wykorzystać, aby wejść na wyższy poziom zaawansowania.

  1. Umiejętności techniczne

Arsen Wenger mówi, że jeśli do 12 roku życia nie opanujesz umiejętności technicznych na wysokim poziomie, możesz zapomnieć o byciu piłkarzem klasy światowej. Trudno się z tym nie zgodzić, a kiedy oglądamy mecze najprzyjemniej patrzy się na zawodników, którzy z lekkością prowadzą piłkę, dryblują między obrońcami i uderzają na bramkę. Masz więcej niż 12 lat? Nie poddawaj się i bierz się do roboty!

Wskazówki dla zawodników:

Codziennie ćwicz swoje umiejętności techniczne! Poświęć minimum 30 minut w ciągu dnia (na pewno więcej czasu spędzasz przed komputerem) na wybrane elementy. 1. Ball Mastery, 2. Żonglera, 3. Podania i przyjęcia np. ze ścianą, 4. Prowadzenie piłki, 5. Uderzenia z piłki stojącej i toczącej się. Wybrane elementy Ball Mastery znajdziesz pod linkiem: https://www.youtube.com/watch?v=RxNS4-w0S4Y

  1. Rozumienie gry

Mówi się, że lepiej mądrze stać niż głupio biegać. Kompletnie się z tym nie zgadzam, bo na boisku trzeba jednocześnie dużo i mądrze biegać. Pewne elementy przyjdą z wiekiem i doświadczeniem, jednak świadomość jak poruszać się z piłką i bez niej znacznie ułatwi proces nauczania.

Wskazówki dla zawodników:

Dziś gra mecz Twoja ulubiona drużyna? Wybierz sobie jednego zawodnika i obserwuj go, zapisuj sobie jego zachowania z piłką i bez piłki, w momencie kiedy drużyna jest w posiadaniu i kiedy przeciwnik przeprowadza akcje. Jakie elementy techniczne wykonuje, zwody, zmiany kierunku biegu itp. Obejrzyj jeden mecz tygodniowo analizując piłkarza odpowiadającego Twojej pozycji, bądź pozycji na której zagrasz w najbliższy weekend.

  1. Przygotowanie fizyczne

Chcesz być wydajny przez cały mecz i wygrywać pojedynki biegowe, główkowe i bark w bark? Rozwijasz się w tym kierunku czy niepowodzenia zrzucasz na gorsze warunki fizyczne? Wolne chwile wykorzystuj do poprawy pod tym względem.

Wskazówki dla zawodników:

Wykonuj w domu ćwiczenia siłowe na własnym ciężarze ciała. Planki, pompki, przysiady, podciąganie na drążku, brzuszki czy grzbiety. Pamiętaj o prawidłowej technice. Nie wiesz jak powinny wyglądać? Poproś swojego trenera o pokaz bądź poszukaj rad w Internecie(tylko w sprawdzonych miejscach!) Ponadto jeśli masz dzień wolny po weekendowym meczu, wybierz się na rozruch do parku – przebiegnij 30-45 minut na 65-70% tętna maksymalnego i połącz to z ćwiczeniami rozciągającymi i luźnymi przebieżkami.

  1. Mental

Odpowiednie przygotowanie mentalne jest kluczowe w dzisiejszym sporcie. Umiejętność radzenia sobie ze stresem, koncentracja i motywacja do działania są niezbędne, aby wejść na wyższy poziom.

Wskazówki dla zawodników:

Godzinę przed treningiem i 2-3 godziny przed meczem nie rozpraszaj się telefonem komórkowym, tabletem czy innymi gadżetami. Spróbuj skoncentrować się na zbliżającym zadaniu. Postaraj się wyciszyć i zrobić wizualizację elementów, które będziesz wykonywać: przyjęcie piłki, pojedynek 1×1 czy akcja sam na sam z bramkarzem – wyobraź sobie jakbyś je rozwiązał, a potem zrealizuj to na boisku.

  1. Staraj się poprawiać każdego dnia

Receptą na sukces najlepszych piłkarzy świata jest chęć ciągłego samodoskonalenia. Mimo, że osiągnęli już wszystko ciągle chcą więcej. Nie ważne jak dobrym piłkarzem jesteś, zawsze jest margines na poprawę. Na szczyt bardzo ciężko wejść, ale spaść z niego jest niezmiernie łatwo.

Wskazówki dla zawodników:

Codziennie stawiaj sobie nowy cel. Robisz najwięcej żonglerek w drużynie?  Twój rekord to 350? Dziś spróbuj zrobić 400. Poszukuj inspiracji oglądając mecze, akcje najlepszych zawodników oraz zapytaj swojego trenera, bądź kogoś kto wiesz, że Ci doradzi ,co możesz dziś zrobić, aby być lepszym piłkarzem.

  1. Postawa

Pracuj ciężko i zachowuj pokorę każdego dnia. To, że aktualnie się wyróżniasz nie znaczy, że za kilka lat też tak będzie. Jeśli nie będziesz się przykładać, będziesz unikał wysiłku i nie zechcesz współpracować  z zespołem, może oznaczać to początek Twojego końca.

Wskazówki dla zawodników:

Miej zawsze pozytywne nastawienie i bądź gotowy do wysiłku na maksymalnych obrotach. Podchodź do każdego treningu tak, jakby to była najważniejsza rzecz w Twoim życiu, a przy okazji dobrze się przy tym baw.

  1. Jak najwięcej graj

Rasmus Ankersen w książce”Kopalnia Talentów” pisze, że aby osiągnąć perfekcje w jakiejś dziedzinie trzeba poświęcić na to 10 000 godzin. W Brazylii chłopcy ten pułap osiągają już w wieku 13 lat, ponieważ ciągle grają. U nas przy systemie treningowym 2,3 czy 4 razy w tygodniu po 60 lub 90 minut, zawodnik ten pułap może osiągnąć w wieku 30 lat…

Wskazówki dla zawodników:

Spotykaj się ze znajomymi ze szkoły, czy osiedla i po prostu graj. Zapewne przez cały lipiec w waszych klubach nic się nie dzieje, więc spotykajcie się i grajcie tak długo, aż rodzice siłą ściągnął was z boiska. To samo róbcie na w-f w szkole czy w weekendy, kiedy klub nic wam nie zorganizował.

  1. Regeneracja

Trening to zarówna praca jak i odpoczynek. Nie możemy o tym zapominać. Aby móc przystąpić do kolejnego treningu czy meczu, nasz organizm musi się odpowiednio zregenerować, żeby kolejna jednostka była jak najbardziej efektywna. Tylko pamiętajmy, że jeśli „trenujemy” 3x w tygodniu i zagramy mecz to nie mamy za bardzo po czym odpoczywać

Wskazówki dla zawodników:

Śpij przynajmniej 8 godzin dziennie. Zdrowo się odżywiaj. Jedz jak najwięcej warzyw i owoców, unikając przy tym pustych węglowodanów znajdujących się w słodyczach. Odpowiednio się nawadniaj przed, w trakcie i po treningu. Po treningu bierz prysznic. Pamiętaj o rollowaniu i rozciąganiu.

Zachęcam każdego zawodnika pragnącego się rozwijać do zapoznania się z innymi materiałami znajdującymi się na mojej stronie. Zdaję sobie sprawę, że w wielu klubach dla trenerów treningi to tylko dodatek do pensji, więc ciężko im podchodzić do tematu profesjonalnie. Chciałbyś wejść na wyższy poziom? Zachęcam do kontaktu ze mną i nawiązaniem współpracy. Niebawem na mojej stronie będą pojawiały się kolejne materiały odnośnie treningu, prawidłowego odżywiania, regeneracji czy rozwijania poszczególnych zdolności motorycznych. Warto śledzić mój profil oraz stronę. Ponadto jeśli uważasz, że treści zamieszczane przeze mnie są wartościowe, zaproś swoich znajomych do polubienia mojego fanpage, bądź udostępnij ten artykuł na swoim profilu.

Opublikowano 2 komentarze

#Koordynacja ruchowa

Kolejną istotną zdolnością motoryczną w piłce nożnej oraz w pozostałych sportach drużynowych i indywidualnych jest koordynacja ruchowa. Aby w sposób właściwy rozwijać tą cechę ważne jest, żeby trener posiadał podstawową wiedzę teoretyczną z tego zakresu, którą przybliżę w tym artykule.

Koordynacja ruchowa w najprostszym ujęciu definiowana jest jako zdolność do precyzyjnego wykonywania złożonych ruchów oraz umiejętność płynnego przestawiania się z jednych zadań ruchowych na drugie. O poziomie koordynacji ruchowej zawodnika mogą świadczyć jego zachowania podczas treningu czy walki sportowej oraz szybkość uczenia się nowych złożonych zadań ruchowych w procesie treningowym. Według Raczka przejawem doskonałości procesów koordynacyjnych jest przede wszystkim precyzja, ekonomia i skuteczność wykonywanej czynności ruchowej, a u jej podstawy leżą procesy kontroli ruchu tj. generowania, sterowania i regulacji czynności ruchowej.

Zdolności koordynacyjne zależą od wielu czynników, takich jak uzdolnienia ruchowe, doświadczenie, dotychczasowe umiejętności, wyobrażenia, pamięć ruchowa itp. Mając na uwadze wspomniane czynniki, do rozwijania koordynacji ruchowej stosujemy dwie metody.

  1. Metoda powtórzeniowa– ukierunkowana na rozwój koordynacji przy zastosowaniu nowych, dostatecznie złożonych pod względem czasowo-przestrzennym ruchów, które możemy przyswoić poprzez wielokrotne ich powtarzanie w standardowych warunkach.
  2. Metoda zmiennego wykonywania ćwiczeń – w której zmienność stosowanych sposobów i warunków wykonywania ćwiczeń stymuluje generalizację określonych procesów sterowania i regulacji, co prowadzi do rozwoju koordynacji ruchowej. Metoda ta uważana jest za najbardziej skuteczną w procesie kształtowania koordynacji ruchowej.

W treningu koordynacji ruchowej należy wykorzystać wiele nowych środków, natomiast stare, znane ćwiczenia stosować w zmiennych warunkach. Musimy pamiętać, że zmęczenie nigdy nie powinno osiągać maksymalnego pułapu ze względu na konieczność pełnej gotowości układu nerwowego i mięśniowego. Aby ćwiczenia przyniosły zamierzony skutek, trenerzy muszą kontrolować czas trwania ćwiczenia i przerwy wypoczynkowej. Wspomniany trening powinien być prowadzony systematycznie, ponieważ w przypadku dłuższych okresów, podczas których nie wprowadza się nowych ćwiczeń, obniża się zdolność ich przyswajania.

Punktem kulminacyjnym rozwoju koordynacji ruchowej jest przedział wiekowy 8-12 lat. W tym wieku zawodnicy przejawiają największą zdolność do przyswajania nowych elementów. Przegapienie tego okresu znacznie pomniejsza możliwość rozwoju tej cechy. Nie można zapominać jednak, że w pozostałych etapach szkolenia rozwijanie i powielanie ćwiczeń koordynacyjnych jest niezbędne do uzyskania mistrzostwa sportowego.

KZM – czyli koordynacyjne zdolności motoryczne dzielą się na następujące składowe:

  1. Orientacja czasowo-przestrzenna – zdolność do dokładnej oceny położenia ciała i jego zmian w stosunku do punktu odniesienia (np. zmierzająca piłka po centrze z rzutu rożnego) oraz realizowania ruchu w pożądanym kierunku.
  2. Kinestetyczne różnicowanie ruchów – wyraża wysoką dokładność i ekonomiczność wykonania ruchów, poprzez ocenę kątowych pozycji w stawach, stanu napięcia pracujących mięśni oraz prędkości ruchów.
  3. Zachowanie równowagi – umożliwia utrzymanie zrównoważonej pozycji ciała w czasie czynności ruchowej lub po jej zakończeniu. Wyróżniamy tutaj równowagę statyczną oraz dynamiczną.
  4. Rytmizacja ruchów – pozwala na zapamiętanie, odtworzenie i realizowanie określonej struktury ruchów cyklicznych i acyklicznych. Przejawia się zdolnością do dostosowania ruchów do podanego rytmu zewnętrznego lub własnego.
  5. Szybkość reakcji – pozwala na szybkie rozpoczęcie i wykonanie celowego, krótkotrwałego działania ruchowego na dany sygnał, w którym zaangażowane może być całe ciało lub jego części
  6. Sprzężenie ruchów – jest to zdolność do łączenia oddzielnych ruchów i działań w całościowe kombinacje ruchowe. Zapewnia celową organizację ruchów poszczególnych części ciała, prowadząc do integracji czasowych, przestrzennych i dynamicznych parametrów ruchu i podporządkowania ich zadaniu realizowanemu przez całe ciało.
  7. Zdolność dostosowania i przestawiania – pozwala na wdrożenie optymalnego programu działania, a także jego zmianę w razie dostrzeżenia lub przewidywania zmiany sytuacji.
  8. Częstotliwość ruchów – wyznacza możliwość wykonania maksymalnej liczby ruchów całym ciałem lub wybraną jego częścią bez ograniczenia czasowego.

Jakie najczęściej błędy powielają trenerzy prowadząc trening koordynacji ruchowej? Wykorzystają stare ćwiczenia w tych samych warunkach, nie zwracają uwagi na detale, a co gorsza elementy koordynacyjne wprowadzają w późniejszej fazie treningu. Ze względu na to, że koordynacja wykorzystuje obszar informacyjny, ćwiczenia te powinny być wykonywane w początkowej części zajęć, przy wypoczętym OUN.  Tak samo sprawa ma się na obozach, jeśli chcemy wprowadzać ćwiczenia rozwijające koordynacje, powinny być one wprowadzanie na porannej sesji treningowej. Bardzo często trenerzy nie pilnują przerw wypoczynkowych, przez co gracze wykonują kolejne powtórzenia na zmęczeniu. Dobrze poprowadzone zajęcia z zakresu koordynacji ruchowej i prawidłowe rozwijanie tej cechy pozwalają zawodnikowi na lepsze przyswajanie elementów technicznych, ponieważ posiada on wtedy lepsze czucie mięśniowe.

Przykładowe ćwiczenia koordynacyjne z wykorzystaniem drabinek i piłek znajdziecie na moim kanale na youtube – filmik poniżej (zachęcam do subskrypcji).

Ponadto jeśli chcesz otrzymać zestaw ćwiczeń rozwijających poszczególne zdolności koordynacyjne, które otrzymaliśmy podczas studiów podyplomowych z przygotowania motorycznego w grach zespołowych na AWF Katowice, wystarczy, że polubisz ten post na mojej stronie oraz na facebook’u, udostępnisz ten post na swojej tablicy jako „publiczny”, polubisz mój fanpage i zostawisz w komentarzu swój e-mail.

Bibliografia:

Bompa, T. (2013). Przygotowanie sprawnościowe w zespołowych grach sportowych. Katowice: Wydawnictwo Akademii Wychowania Fizycznego im. Jerzego Kukuczki.

Chmura, J. (2014). Rozgrzewka. Warszawa: Wydawnictwo Lekarskie PZWL.

Sozański, H. (1999). Podstawy teorii treningu sportowego. Warszawa: COS.

Opublikowano Dodaj komentarz

Trening indywidualny

Piłka nożna to sport zespołowy, więc czy jest w nim miejsce na trening indywidualny? Oczywiście. Trening indywidualny jest w dzisiejszych czasach podstawowym środkiem, dzięki któremu jesteśmy w stanie zwiększyć skuteczność szkolenia. Jakie mamy zatem warianty treningu indywidualnego i na co powinniśmy zwracać podczas niego uwagę?

Możemy wyróżnić 5 głównych rodzajów treningu indywidualnego:
– techniczny,
– techniczno-taktyczny,
– motoryczny,
– mentalny,
– teoretyczny.

Zawodnik może realizować trening indywidualny w różnych formach:
– samodzielnie w domu,
– twarzą w twarz z trenerem,
– w małej grupie z trenerem.

Na jakie elementy powinni zwracać uwagę zawodnicy i trenerzy podczas takich zajęć?

W treningu technicznym i techniczno-taktycznym bardzo ważna jest obserwacja i dokładna analiza zawodnika, z którym mamy do czynienia. Bardzo często trenerzy skupiają się przede wszystkim na elementach, w których zawodnik ma braki (np.  jeśli piłkarz jest prawonożny, zwracają uwagę tylko na lewą nogę, aby wyrównać poziom). Czy aby na pewno należy kłaść główny nacisk tylko na te aspekty, z którymi zawodnik ma problemy? Podczas takiego treningu musimy wzmacniać i podnosić na jeszcze wyższy poziom elementy stanowiące mocną stronę gracza, a także poprawić deficyty jakie posiada zawodnik.

W treningu motorycznym podstawą jest przeprowadzenie odpowiedniej baterii testów, abyśmy mogli zdiagnozować typ zawodnika i poznać jego mocne i słabe strony. Pozwoli nam to na odpowiednie dobranie obciążeń treningowych oraz na dokładne zaplanowanie wykonywanej pracy oraz przerw wypoczynkowych. Jakie powinniśmy wybrać testy? Zależy to głównie od grupy z jaką pracujemy (wiek, poziom zaawansowania) oraz od środków jakie posiadamy. Jeśli pracujemy na wyższym szczeblu i posiadamy zasoby finansowe możemy wykorzystać fotokomórki, platformę OptoJump itp. Jeżeli jednak pracujemy na niższych szczeblach lub z młodzieżą i nie posiadamy odpowiednich środków, możemy wykorzystać prostą baterię testów dostępną dla każdego, np. skok w dal z miejsca z zamachem i bez zamachu rąk, bieg na 30m, bieg wahadłowy z piłką, bieg wytrzymałościowy w celu wyznaczenia tętna maksymalnego (wystarczy kilka podstawowych sport-testerów). Bardzo dobrym narzędziem, które możemy zastosować we wszystkich przypadkach jest test FMS pozwalający ocenić dysfunkcje zawodnika i na podstawie tej oceny zaplanować odpowiedni trening funkcjonalny.

Podczas treningu mentalnego musimy poznać osobowość gracza. Pozwoli to nam na precyzyjne dotarcie do jego głowy i dobranie odpowiednich środków, dzięki którym wzmocnimy pewność siebie zawodnika oraz pomożemy mu radzić sobie w sytuacjach stresujących. Bardzo ważna jest przynajmniej podstawowa wiedza trenera oraz porady specjalisty z tego zakresu.

W treningu teoretycznym bardzo dobrym narzędziem jest wspólna analiza video, podczas której uczymy zawodnika np. zachowań na danej pozycji oraz odpowiednich elementów technicznych wymaganych w danym sektorze boiska. Istotne jest również, aby zawodnicy (zwłaszcza młodzi) zdawali sobie sprawę po co wykonują dane ćwiczenie, np. jakie mięśnie pracują podczas danego ćwiczenia, jaka powinna być poprawna technika wykonywanego zadania, aby mogli poprawiać siebie oraz swoich kolegów z drużyny.

W sytuacji gdy trenujemy 2-3 razy w tygodniu w klubie, trening indywidualny jest niezbędnym narzędziem dla każdego zawodnika, który marzy, aby zostać profesjonalnym piłkarzem. Wszystkie wymienione typy treningu można wykonywać we własnym zakresie. Odpowiednie panowanie nad piłką, ćwiczenia wzmacniające organizm, obserwacja meczów i graczy z najwyższej półki oraz koncentracja i wiara we własne możliwości pozwolą młodym piłkarzom wejść na wyższy poziom zaawansowania. Super jeśli trener prowadzący jest w stanie dać swoim zawodnikom rozpiskę treningową do domu, jeśli nie, każdy może we własnym zakresie szukać ćwiczeń, bądź korzystać z mojej strony w celu poznania nowych elementów, które już niedługo będą pojawiać się w formie filmów, zdjęć czy postów. Dobrym rozwiązaniem jest także współpraca z trenerem z zewnątrz, który pomoże zawodnikowi stawać się lepszym każdego dnia i odpowiednio dobierze środki treningowe.

ZAPAMIĘTAJ! Jeśli chcesz osiągnąć mistrzostwo sportowe, trening 2-3 razy w tygodniu po 90 minut nie wystarczy. Jeśli w danym dniu masz zajęcia w klubie, możesz indywidualnie wykonać trening biegowy i wzmacniający, jeśli nie masz treningu w klubie, możesz wyjść na boisko/podwórko i doskonalić poznane elementy samodzielnie. Musisz codziennie ciężko pracować, aby pewnego dnia spełnić swoje marzenia.

Czy możemy zindywidualizować zajęcia podczas treningu właściwego w swojej drużynie, w którym bierze udział większa liczba graczy? Jasne, jednak o tym już niebawem.