Opublikowano Dodaj komentarz

Uniwersalne fundamenty gry kierunkiem współczesnego footballu?

W pracy magisterskiej oraz dyplomowej na kurs UEFA A pisałem, że piłka nożna jest coraz szybsza, bardziej kondycyjna, a na boisku jest coraz mniej miejsca i czasu na działania taktyczne i podejmowanie decyzji. Spoglądając na statystyki lub oglądając mecze sprzed 10, 20 czy 30 lat da się zauważyć mniejszą intensywność gry oraz krótsze dystanse jakie pokonywali zawodnicy. To co się również rzuca w oczy, to konkretne zachowania zawodników na boisku. W latach 80-tych boczny obrońca był odpowiedzialny głównie za bronienie i czasami miał zakaz przekraczania linii środkowej. W bardziej współczesnych czasach Manuel Neuer pokazał, że bramkarz może grać rolę środkowego obrońcy. Czy zobaczyliśmy już wszystko? Czy da się jeszcze w jakiś sposób usprawnić piłkę nożną lub wymyślić coś nowego?

Okres pandemii pozwolił mi zgłębić się jeszcze bardziej w wiedzę zdobytą podczas kursu w Hiszpanii, a także miałem możliwość dogłębnego przestudiowania wszystkich notatek z wyjazdów do Niemiec, Portugalii, Szwajcarii, Czech czy Ukrainy.

Osoby, które śledzą regularnie moją stronę wiedzą, że sporo od wyjazdu do Hiszpanii piszę o fundamentach gry i udostępniam ich analizy. To co na pewno jest niesamowicie ważne to zasady (fundamenty) indywidualne na poszczególnych pozycjach oraz linowe (formacyjne) odpowiadające naszemu modelowi gry. Są to elementy szczególnie istotne i jestem przekonany, że użycie prawidłowych strategii treningowych jest w stanie pomóc nam rozwinąć poszczególnych zawodników oraz cały zespół, dzięki czemu będziemy lepiej się prezentować i osiągać lepsze wyniki. Czy jest to jednak wystarczające? Podczas jednego z ostatnich wideo, które nagrałem na moim profilu „1-4-2-3-1 vs 1-3-5-2” powiedziałem, że system gry bardzo często istnieje tylko do pierwszego gwizdka sędziego (całość można obejrzeć tutaj https://www.facebook.com/raczynskimikolaj/videos/554822828771292/ ). Co się zatem dzieje po pierwszym gwizdku? W jaki sposób mają poruszać się zawodnicy? Tylko na swoich ściśle określonych pozycjach? Tutaj ważną (być może kluczową) rolę mogą odgrywać fundamenty uniwersalne w grze. Czym różnią się fundamenty uniwersalne od pozostałych? Tym, że dotyczą one graczy, którzy aktualnie znajdują się w danej strefie (strefa obrony, pomocy i ataku) np. jeśli boczny obrońca wbiega w pole karne przeciwnika, obowiązują go uniwersalne fundamenty w strefie ataku i jego wykończenie akcji cechują zasady takie same jak napastnika czy skrzydłowego w tym sektorze. Inny przykład – bronimy się w pressingu średnim, nasz napastnik znajduje się w strefie budowania gry (strefa pomocy) i wtedy będą obowiązywać go uniwersalne zasady bronienia w tej strefie boiska, pomimo tego że jest napastnikiem. Pisałem o tym w grudniu tutaj http://mikolajraczynski.pl/universal-fundamentals-video/.

Biorąc więc pod uwagę to, że piłka nożna jest bardzo dynamiczna, cała drużyna broni i atakuje na całym boisku przez pełne 90 minut, a w związku z tym zawodnicy ciągle się przemieszczają, muszą znać oni uniwersalne zasady (fundamenty) przyjęte w naszym modelu gry. Poniżej film z jednym z najważniejszych fundamentów w strefie budowania akcji (strefa pomocy)  „szukanie progresji w grze poprzez ryzykowne zagrania w celu zdobycia przestrzeni”. Nawet jeśli podanie okaże się nieskuteczne, działanie takie klasyfikujemy jako pozytywne, ponieważ najważniejsza jest intencja taktyczna zawodnika. Fundament w poniższym klipie był wykonywany przez napastnika, pomocnika i obrońcę, ponieważ aktualnie znaleźli się w tym sektorze boiska.

Aspekt ten może się wydawać banalny, jednak kładzie się na niego szczególny nacisk w zespołach grających na najwyższym poziomie. Mówiąc o fundamentach uniwersalnych w 3 różnych strefach boiska możemy wyróżnić ich ponad 30. Oczywistym jest, że tylko część z nich jesteśmy w stanie wdrożyć we własnej drużynie jeśli wiemy, że mamy ponad 100 fundamentów indywidualnych i formacyjnych. Te które z nich wybierzemy jest uzależnione od wielu czynników m.in. modelu gry, profilu zawodników, celów i poziomu drużyny.

Podsumowując, we współczesnym footballu napastnik nie jest tylko od dostawienia nogi w polu karnym. Musi on umieć pracować w różnych strefach boiska we wszystkich czterech fazach gry. Jest pierwszym obrońcą zespołu nie tylko w strefie wysokiej, ale także ważnym ogniwem obronnym w strefie niskiej. Zasady te obowiązują każdego w drużynie bez względu czy jest ofensywnym pomocnikiem czy bocznym obrońcą ze względu na ciągłą rotację graczy w trakcie meczu . Chcąc być nieprzewidywalnym, nasi piłkarze muszą umieć odpowiednio poruszać się w wyznaczonych strefach oraz wymieniać się pozycjami pamiętając oczywiście o specyficznych fundamentach w wymiarze indywidualnym oraz formacyjnym.

Czy zatem uniwersalne fundamenty gry są kierunkiem współczesnego footballu? Czekam na wasze opinie na moim profilu fb.

Zachęcam również do skorzystania ze szkoleń online odnośnie doskonalenia taktyki metodami kognitywnymi oraz percepcji w grze. W sklepie znajdziecie również najnowszy e-book „Trening indywidualny piłkarza”. Wszystkie produkty znajdują się pod tym linkiem http://mikolajraczynski.pl/sklep/.

Opublikowano Dodaj komentarz

„Gra najlepszym nauczycielem” – czy na pewno?

Jednym z najpopularniejszych stwierdzeń wśród trenerów jest zdanie „gra najlepszym nauczycielem”. Niestety często to założenie jest bardzo mylne.

Czy gdy widzimy na treningu, że zawodnicy grają to oznacza, że pracują w sposób efektywny? Przytoczę słowa trenera Michniewicza, o których często już mówiłem i pisałem „Grę to może ustawić moja żona. Dać odpowiednie zadania w tej grze to jest sztuka.” – mniej więcej tak to brzmiało. Niestety pozwolenie zawodnikom po prostu grać nie wystarcza, aby wyposażyć ich w odpowiednie narzędzia, dzięki którym będą lepszymi zawodnikami. Ułożenie gry 1vs1, 4vs4, 7vs7 czy 11vs11 na 2,4 czy 6 bramek i danie grać zawodnikom to zdecydowanie za mało, aby nauczyć ich specyficznych zachowań na pozycjach, w formacji czy konkretnej strefie boiska. Być może zdarza się tak, że zawodnicy dostają piłkę żeby „sobie pograli”, ponieważ trenerowi nie chce się przygotować zajęć, a zdanie „gra najlepszym nauczycielem” jest świetnym usprawiedliwieniem. Wydaje mi się jednak, że coraz mniej jest takich przypadków. Myślę, że gracze mogą (i powinni) spotykać się poza treningami i wtedy oddać się wolnej grze ulicznej bez większych zasad, tak jak to robią zawodnicy w Ameryce Południowej.

W piłce młodzieżowej oraz seniorskiej ważne jest, aby dać zawodnikom konkretne zadania i stworzyć odpowiednie środowisko do tego, aby gracz mógł się rozwijać. Coraz popularniejsze są np. gry pozycyjne, gdzie kształtujemy konkretne zachowania na danej pozycji. Trzeba jednak pamiętać, że aby zawodnik mógł prawidłowo przyswoić fundamenty gry, to gra musi spełniać szereg aspektów, aby środowisko treningowe zmusiło zawodnika do konkretnych zachowań. Należy pamiętać, które elementy „coachować”, jakie zadania dać jednym graczom, aby drudzy musieli się im przeciwstawić (kontr-fundamenty). Tylko stworzenie odpowiedniego środowiska jest w stanie pomóc nam osiągnąć specyficzne momenty w grze, co w piłce seniorskiej powinno się przełożyć na dobre wyniki oraz rozwój, a w piłce młodzieżowej przede wszystkim na ciągłe doskonalenie umiejętności zawodnika. Uważam, że wskazanie prawidłowych zadań jest największym wyzwaniem dla trenerów, kiedy chcą stworzyć grę doskonalącą konkretne aspekty.

Jedną z najlepszych metod kształtowania taktyki na najwyższym poziomie są gry kognitywne (poznawcze), gdzie w pełni możemy rozwinąć potencjał zawodników oraz całego zespołu.

Szkolenie „Doskonalenie aspektów taktycznych na najwyższym poziomie w oparciu o metody kognitywne” możesz znaleźć tutaj -> http://mikolajraczynski.pl/produkt/szkolenie-doskonalenie-aspektow-taktycznych-na-najwyzszym-poziomie-w-oparciu-o-metody-kognitywne/

Odpowiadając na pytanie zadane w tytule – tak gra jest najlepszym nauczycielem, ale tylko wtedy gdy spełnia określone warunki. Skopiowanie gry z internetu, ustawienie pola gry i rzucenie piłki to zdecydowanie za mało.