Opublikowano Dodaj komentarz

Mannequin Challenge in India

Jedno z najpopularniejszych wyzwań w sieci – mannequin challenge – dotarło również do Indii. Podczas 3 dniowego campu, który zorganizowaliśmy dla chłopców z naszej akademii podczas przerwy świątecznej, znaleźliśmy również czas na wspólną zabawę i integrację.

O co chodzi w wyzwaniu mannequin challenge i czemu ludzie nagrywają filmiki na których nic się nie dzieje? Odpowiedź jest prosta – bo to najgorętszy trend w internecie. Wszystko zaczęło się od filmiku z grupą uczniów z Jacksonville na Florydzie, którzy bez życia, zupełnie jak manekiny, stali lub siedziei w sali lekcyjnej. Udało im się uzyskać bardzo ciekawy efekt, dlatego nagranie szybko rozniosło się po sieci, a uczniowie znaleźli tysiące naśladowców pragnących stworzyć podobne.

Jeśli podoba wam się film – zostawcie lajka i zasubskrybujcie mój kanał na youtube.

 

Opublikowano Dodaj komentarz

Podanie otwierające (killer pass)

W związku z tym, że we współczesnej piłce nożnej obrony przeciwników są coraz bardziej zorganizowane, kluczowe są podania otwierające (killer pass), które pozwolą nam przebić się przez defensywę rywali. Prezentuję dzisiaj grę, w której doskonalimy utrzymanie się przy piłce oraz zdobycie przestrzeni poprzez wykonanie podania otwierającego. Tradycyjnie rozmiar boiska, czas trwania gier i przerw wypoczynkowych każdy trener dostosowuje w zależności od celu treningowego, wieku zawodników i ich zaawansowania.

6x6 killer

Organizacja:

Plac gry – 40x30m. Gra 6×6. Na obu końcach wyznaczonej strefy znajdują się kwadraty. W każdym z nich przebywa 1 zawodnik z danej drużyny. Pozostali zawodnicy ustawieni na wyznaczonym placu.

Przebieg gry:

Zawodnicy znajdujący się poza kwadratami grają na utrzymanie i starają się zagrać piłkę do swojego partnera znajdującego się w kwadracie (killer pass). W momencie zagrania, gracz znajdujący się w kwadracie przyjmuję piłkę kierunkowo i wchodzi na pole gry, zawodnik zagrywający zajmuje jego miejsce. Punkt zdobywamy za skuteczne podanie otwierające do zawodnika w kwadracie. 3 punkty zdobywamy jeśli w jednej akcji uda nam się wymienić obu zawodników znajdujących się na końcach stref.

Ważne:

Zawodnicy znajdujący się w kwadratach poruszają się i szukają optymalnego ustawienia w celu stworzenia linii podania. Zawodnicy w kwadratach nie mogą sobie przeszkadzać. Ponadto zwracamy uwagę na prawidłową komunikację podczas gry.

Założenia gry:

  • efektywne utrzymanie się przy piłce,
  • podanie otwierające (killer pass),
  • tworzenie linii podania,
  • dokładnie oraz mocne podania piłki,
  • komunikacja,
  • percepcja,
  • antycypacja.

 

Opublikowano Dodaj komentarz

Fotorelacja treningowa z Indii

Jedną z największych wad wielu trenerów jest ciągłe narzekanie. Bardzo często zamiast na możliwościach skupiają się na przeszkodach. W Indiach przeciwności jest wiele, jednak zapał chłopców którzy przychodzą na zajęcia i ich wiara w to, że mogą się czegoś nauczyć napędza Cię do pracy. Warunki są jakie są, ale powoli, małymi kroczkami się to zmienia, a ja się jedynie cieszę, że mogę dołożyć do tego malutką cegiełkę. Zapraszam na krótką fotorelację z zajęć treningowych.

Nie jest oczywiście tak, że nie ma żadnych zielonych boisk, bo jedno takie dzisiaj odwiedziłem. W zależności od potrzeb służy do rozgrywek meczów krykieta, ale także piłki nożnej 🙂

 

Opublikowano 1 komentarz

Czy warto uprawiać sport?

Wielu zawodników, a także ich rodzice zastanawiają się czy warto uprawiać sport. Statystki są nieubłagane, tylko nieliczni mają szansę zrobić karierę. Co jeśli mnie lub mojemu dziecku nie wyjdzie? Rodzice mając świadomość jak ciężko zapracować na sukces w sporcie, starają się osiągnąć cel półśrodkami, tzn. 2-3 razy w tygodniu posyłają dziecko na trening, bo w inne dni ma angielski lub korepetycje z matematyki czy języka polskiego. Tak więc jeśli nie wyjdzie w sporcie to zawsze może pójść na studia i szukać innej pracy. A więc czy warto ryzykować?

Na samym początku musimy usystematyzować pewne rzeczy – jeśli dziecko trenuje 2-3 razy w tygodniu to ciężko to nazwać treningiem – bardziej rekreacją albo zajęciem dodatkowym. Sześćdziesiąt czy dziewięćdziesiąt minut aktywności fizycznej dziennie podczas dobrze zaplanowanych treningów to nie są zbyt duże obciążenia dla dzieci, które mają naturalną potrzebę ruchu. Niestety obecnie wiele z nich cierpi na jego niedostatek. Najnowsze badania opublikowane przez dziennik The Guardian pokazują, że wiele dzieci spędza mniej czasu na świeżym powietrzu niż więźniowie. Badanie, które przeprowadzono na grupie 12.000 dzieci z 10 krajów wykazuje, że poświęcają one średnio mniej niż 1h na zabawy na dworze, podczas gdy więźniowie mają zapewnione codziennie CO NAJMNIEJ godzinę ćwiczeń na świeżym powietrzu. Dzieci dobrowolnie spędzają mniej czasu na zewnątrz niż więźniowie pozbawieni prawa o decydowaniu o własnym czasie wolnym! Czy wobec takich danych powinniśmy redukować liczbę treningów, aby nie przemęczać zawodników? Jeśli chcemy osiągnąć sukces to 90 minut od poniedziałku do piątku + weekendowe mecze lub inne zawody mogą okazać się niewystarczające.

Teraz pytanie, czy w takim razie jeśli musimy każdego dnia poświęcić tyle czasu aby stać się sportowcem, a szansa na to jest niewielka,  czy to ma sens? Tutaj nasuwają się słowa Diego Simeone „Im więcej pracujesz, im lepiej jesteś przygotowany i im więcej masz argumentów tym częściej będzie pojawiać się szczęście”. Niektórym wydaje się, że osiągnąć można coś tylko i wyłącznie dzięki szczęściu lub dzięki „talentowi”. Ja uważam, że ciężką pracą możemy ten talent zdobyć i osiągnąć niewyobrażalne rzeczy. Rasmus Ankersen autor książki „Kopania Talentów’ udowadnia, że za każdym sukcesem stoi ciężka praca, a nie talent. To godziny poświęcone na trening kształtują mistrza.

A co jeśli nam nie wyjdzie? Czy mój świat zawali się do góry nogami? Młodzi zawodnicy, a także ich rodzice, od których w latach młodzieńczych wiele zależy muszą zdać sobie sprawę, że sport otwiera wiele możliwości przed człowiekiem. Ponadto wyrabia nasz charakter, uczy dyscypliny, punktualności, sumienności i szacunku dla drugiego człowieka, ale także dzięki niemu odnosimy wiele innych korzyści. Dodatkowo możemy zwiedzić piękne miejsca – wyjazdy na obozy, turnieje, wycieczki w kraju i za granicą. Przez sport zdobywamy przyjaciół bardzo często na całe życie. Do dzisiaj spotykam się i rozmawiam z kolegami, z którymi w dzieciństwie spędziłem wiele godzin na boisku. Wspomnień nikt nie jest w stanie nam zabrać. Ponadto w życiu można także robić wiele innych rzeczy związanych ze sportem: zostać trenerem, managerem, dyrektorem sportowym, fizjoterapeutą, komentatorem, dziennikarzem, masażystą, psychologiem, trenerem mentalnym czy nauczycielem. Tych zawodów jest jeszcze cała masa, ale nawet jeśli w przyszłości nasza praca nie będzie związana ze sportem, to cechy nabyte w latach dzieciństwa, będziemy mogli przełożyć na wszystkie zawody oraz dziedziny życia.

Co zatem możemy przeżyć dzięki temu, że uprawiamy sport? Niegdyś oglądałem świetny wywiad z Jeremym Warinerem – amerykańskim lekkoatletą, który w swojej karierze zdobywał złote medale Igrzysk Olimpijskich i Mistrzostw Świata w biegu na 400 metrów. Na pytanie co zawdzięcza temu, że jest sportowcem odpowiedział, że poza sławą i nagrodami pieniężnymi mógł zwiedzić praktycznie cały świat, a gdyby nie sport to prawdopodobnie nie doświadczyłby tych wszystkich przygód. Dzisiaj osobiście wiem, że gdyby nie sport to nie zobaczyłbym tego co zobaczyłem podczas mojej przygody trenerskiej, która tak naprawdę dopiero się zaczyna. Gdyby ktoś mi powiedział kilka lat temu (ba nawet 4 miesiące temu), że wyjadę do Indii i oprócz codziennej pracy, będę mógł spędzić czas nad oceanem, albo jadąc przez centrum będę mijał słonia, który służy tutaj jako środek transportu, nigdy bym nie uwierzył. Ale to dzięki temu, że gdy jeszcze uczęszczałem do szkoły średniej potrafiłem wstać o 5 rano zrobić trening indywidualnie, pójść do szkoły i po szkole ponownie pójść na trening do klubu. Nie zostałem Luisem Figo czy Cristiano Ronaldo tak jak marzyłem od najmłodszych lat, jednak dziś wiem, że jestem szczęśliwym człowiekiem i wiele jeszcze wyzwań przede mną.

Pamiętaj! Zrób dzisiaj to, czego innym się nie chce, a jutro oni będą Ci zazdrościć tego co masz.

Mam nadzieję, że jeśli ktokolwiek miał wątpliwości odnośnie tego czy warto uprawiać sport, po przeczytaniu tego artykułu ich nie ma. Nie jest tak, że sport i szkoła się wykluczają, bo jeśli mamy mądrych rodziców wszystko można ze sobą pogodzić. Ponadto istnieją uczelnie wyższe, na których możemy się kształcić i jednocześnie oddać się swojej pasji. Jeśli się zgadzasz i podobał Ci się ten wpis polub go, zostaw komentarz i udostępnij znajomym.

Opublikowano Dodaj komentarz

#Siła mięśniowa

Siła mięśniowa jest jedną z najbardziej pożądanych zdolności motorycznych u piłkarzy nożnych, ale również u zawodników uprawiających inne gry zespołowe jak siatkówka, koszykówka czy piłka ręczna. Siłę mięśniową definiujemy jako zdolność do pokonywania oporów zewnętrznych lub przeciwstawiania się im kosztem wysiłku mięśniowego.

Planując trening siłowy, musimy zdawać sobie sprawę, że każdy człowiek jest inny. Wiąże się to z tym, że bardzo często trening ten powinien być zaplanowany inaczej dla każdego zawodnika. Wpływ na to mają cechy osobnicze takie jak:
– wiek,
– płeć,
– wysokość ciała,
– masa ciała,
– typ budowy somatycznej,
– poziom beztłuszczowej masy mięśniowej,
– poziom tkanki tłuszczowej,
– doświadczenie w treningu siły mięśniowej,
– wyniki testów sprawnościowych.

W treningu siły mięśniowej (w zależności od źródeł) wyróżniamy następujące metody:
– metodę adaptacji wstępnej,
– metodę obwodową,
– metodę kulturystyczną,
– metodę maksymalnych obciążeń,
– metodę ekscentryczną.

Która metoda jest najlepsza? Przede wszystkim najważniejsza dla każdego zawodnika jest adaptacja wstępna, bez której zawodnik nie może przystąpić do treningu właściwego siły mięśniowej. Podczas adaptacji wstępnej budujemy fundament pod przyszły trening właściwy, dzięki któremu jesteśmy w stanie osiągnąć lepsze i długofalowe wyniki. W metodzie tej pracujemy na obciążeniach 30-40% CM w tempie 2-0-2. W zależności od stażu treningowego, okres ten powinien trwać od 4 do 12 tygodniu. Po procesie adaptacji zawodnicy wraz z trenerem dobierają kolejne metody treningowe, jednak najefektywniejsza jest metoda maksymalnych obciążeń. Dlaczego? Ponieważ najlepsze rezultaty przynosi stosowanie oporów przekraczających 90% i dochodzących do 100% CM. Możliwe jest wykonanie wtedy od 1 do 3 powtórzeń, jednak z pełną koncentracją i maksymalnym wysiłkiem. Dzięki temu pobudzamy włókna szybkokurczliwe FT, które są tak pożądane u zawodników przez wielu trenerów. Ogromna intensywność pracy wymaga zastosowania pełnych przerw wypoczynkowych, dlatego podczas całego treningu jesteśmy w stanie wykonać od 3 do 5 serii danego ćwiczenia.

Siła jest to jedyna zdolność motoryczna, którą możemy rozwijać przez całe życie. Trening siłowy działa prewencyjnie co sprawia, że nasz zawodnik odnosi mniej kontuzji. Dzięki treningowi siłowemu jesteśmy w stanie również poprawić wytrzymałość czy szybkość lokomocyjną u zawodnika. Ważne jest, aby przy podnoszeniu potencjału siłowego do poprawy dyspozycji szybkościowych przestrzegać następujących zasad:
– przyrost siły musi być podporządkowany wymogom zadania startowego pod względem metod, środków, liczby powtórzeń i przerw wypoczynkowych,
– trening siły powinien być ukierunkowany na podnoszenie jej poziomu w ruchach zrywowych i szybkich.

Czy trening siłowy jest dobry dla dzieci? OCZYWIŚCIE! Siła nie może nam kojarzyć się z ogromnymi ciężarami dzwiganymi przez najmłodszych zawodników. Podstawowym założeniem treningu siłowego dzieci jest stworzenie stabilnej bazy siły mięśniowej wszystkich partii ciała. Trening siłowy możemy zacząć od najmłodszych lat, a bazuje on wtedy na grach i zabawach oporowych. W późniejszym okresie dziecko ćwicząc na własnym ciężarze, uczy się prawidłowego wzorca ruchowego np. w przysiadzie. Kiedy wzorzec jest opanowany dodajemy małe obciążenia, które są progresywnie zwiększane. Dzięki temu nasz zawodnik w wieku 14-16 lat jest gotowy do podjęcia bardziej specjalistycznego treningu siłowego. Niestety w Polsce zawodnicy bardzo często nie mają stabilnej bazy siłowej, są niedotrenowani. Dlatego zawodnik nawet świetny technicznie przepada, ponieważ jest zbyt słaby. Dzisiejsza piłka nożna wymaga wielkiego przygotowania motorycznego, a zawodnicy mali nawet tacy jak Messi czy Oezil są bardzo dobrze przygotowani pod tym względem – wystarczy spojrzeć na ich sylwetki.

Ważne:
Trening siłowy jest podstawą do kształtowania mocy. Bez odpowiedniej bazy siłowej, wykonywanie ćwiczeń eksplozywnych może zakończyć się bardzo groźną kontuzją naszego zawodnika. Dodatkowo w treningu siły najwazniejsza jest technika wykonania danego ćwiczenia, jesli jest ona niepoprawna musimy zdiagnozować i wyeliminować daną dysfunkcję. Najlepszymi ćwiczeniami siłowymi dla zawodników są ćwiczenia wielostawowe, jak np. przysiad ze sztangą, martwy ciąg, wyciskanie sztangi na ławeczce czy ćwiczenia olimpijskie.

Niebawem na moim kanale pojawi się film z podstawowymi ćwiczeniami wzmacniającymi dla najmłodszych zawodników. Ponadto już niedługo pojawi się konspekt treningowy wybranej metody treningowej.

Bibliografia:
Bompa, T. (2013). Przygotowanie sprawnościowe w zespołowych grach sportowych. Katowice: Wydawnictwo Akademii Wychowania Fizycznego im. Jerzego Kukuczki.
Sozański, H. (1999). Podstawy teorii treningu sportowego. Warszawa: COS

Opublikowano Dodaj komentarz

1vs1 ze strzałem

Tym razem prezentuję grę 1vs1 ze strzałem do bramki. Podczas treningu pamiętajmy, abyśmy starali się tak dobrać środki, aby były jak najbardziej zbliżone do meczu. W tej grze swoje zadania mają zarówno zawodnicy ofensywni tak jak i defensywni. Wielkość pola gry, czas trwania oraz przerwy wypoczynkowe trenerzy dobierają według własnych potrzeb i w zależności od wieku grupy treningowej.

Rys. 1
Rys. 1

Organizacja: Pole gry – połówka boiska. Obrońcy (niebiescy) oraz napastnicy (czerwoni) ustawieni według schematu.

Przebieg gry: Obrońca zagrywa piłkę do napastnika (1), który wychodzi do podania (2). Po podaniu zawodnik niebieski wchodzi do czynnej obrony (rys.2). Zadaniem napastnika jest minięcie obrońcy i zdobycie bramki. W momencie, gdy obrońca odbierze piłkę, jak najszybciej próbuje zdobyć punkt poprzez uderzenie piłki w jeden z dwóch żółtych

Rys. 2
Rys. 2
gate’ów, co odwzorowuje wyprowadzenie piłki w boczny sektor boiska po odbiorze podczas meczu.
 

 

 

 

 

 

 

Ważne!:

Obrońca po zagraniu jak najszybciej stara się doskoczyć do napastnika w celu uniemożliwienia mu komfortowego przyjęcia piłki (pełna presja).

Założenia:

  • Umiejętność wygrywania pojedynków 1vs1
  • Wykańczanie akcji
  • Wyprowadzenie piłki w boczny sektor po odbiorze
  • Dokładne oraz mocne podania i przyjęcia piłki